Fundacja Centrum Praw Kobiet

Przejdź do strony głównej serwisu

Reklama

POMOC DLA KOBIET PODSTRONA

Gdzie szukać pomocy

22 621 35 37

TELEFON ZAUFANIA

600 070 717

TELEFON INTERWENCYJNY

 

Wybierz serwis

Wybierz serwis

Wyszukiwarka

Reklama

Przekaż 1 procent podatku dla CPK

Nasza biblioteka

Jesteś tutaj:

Treść strony

1.Znęcanie się nad rodziną

Pytanie: Mój mąż otrzymał wyrok w zawieszeniu za znęcanie się nad rodziną. Pomimo skazania i dalej nadużywa alkoholu robi awantury i bije mnie, co mam robić?

W opisywanej przez Panią sytuacji powinna Pani zawiadomić sąd i kuratora sądowego, o tym, że małżonek nie stosuje się do postanowień wyroku sądu, tzn. dalej nadużywa alkoholu, robi awantury i bije Panią. To będzie podstawą do odwieszenia mu wyroku i wykonania kary pozbawienia wolności.

Zgodnie z treścią art. 75 § 1a Kodeksu karnego, sąd zarządza wykonanie kary jeżeli skazany za przestępstwo popełnione z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej wobec osoby najbliższej lub innej osoby małoletniej zamieszkujących wspólnie ze sprawcą, w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, ponownie używając przemocy lub groźby bezprawnej wobec osoby najbliższej lub innej osoby małoletniej zamieszkujących wspólnie ze sprawcą.

Jeżeli Pani mąż dalej wszczyna awantury proszę w celach dowodowych wzywać policję i żądać sporządzenia notatki interwencyjnej. Proszę policji wskazać wyrok sądu karnego, aby policja miała świadomość, że Pani mąż jest sprawcą przemocy.

Proponuję też, aby wystąpiła Pani z wnioskiem o orzeczenie względem Pani męża obowiązku opuszczenia mieszkania. Zgodnie z art. 11a Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania. Sąd rozpozna sprawę w postępowaniu nieprocesowym. Postanowienie w tego typu przypadkach zapada po przeprowadzeniu rozprawy, która powinna odbyć się w terminie jednego miesiąca od dnia wpływu wniosku. Postanowienie staje się wykonalne z chwilą ogłoszenia go i może być zmienione lub uchylone w razie zmiany okoliczności. Do wykonania obowiązku orzeczonego na podstawie przepisów art. 11a Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu.

2. Zostałam zgwałcona

Pytanie: Zostałam zgwałcona, nikomu jeszcze o tym nie mówiłam. Nie radzę sobie teraz ze sobą, moje życie legło w gruzach. Chcę się zgłosić do psychologa. Boję się, że on musi zawiadomić Policję, a ja tego nie chcę, nigdy nie będę zeznawać. Czy jeśli przyjdę do Was przekażecie moją sprawę Policji?

Art. 197 Kodeksu karnego definiuje przestępstwo zgwałcenia. Zgodnie z art. 205 Kodeksu karnego gwałt jest przestępstwem ściganym na wniosek pokrzywdzonego. Zgodnie z powyższym fundacji nie przysługuje prawo żądania wszczęcia postępowania, co więcej, mamy obowiązek zachować w tajemnicy informację o gwałcie. Należy pamiętać, że zgodnie z art. 12 § 3 Kodeksu postępowania karnego, złożony wniosek o ściganie sprawców zgwałcenia nie może być cofnięty.

W styczniu 2013 roku do dalszych prac skierowano projektu noweli Kodeksu karnego, który zmienia tryb ścigania gwałtu. Projekt przewiduje, że przestępstwo to będzie ścigane z urzędu. Projekt wprowadza bezwarunkowy tryb ścigania z urzędu, jeżeli pokrzywdzonym był małoletni, a także wtedy, gdy zgwałcenie jest zbrodnią (tj. gwałt zbiorowy, małoletniego, kazirodczy i gwałt ze szczególnym okrucieństwem). Projekt przewiduje zatem, że ściganie zgwałcenia w typie podstawowym (czyli wtedy, kiedy gwałt nie jest zbrodnią) nie będzie uzależnione od wniosku, jeżeli sam pełnoletni pokrzywdzony złoży zawiadomienie o przestępstwie. Jednym ze sposobów zapewnienia ochrony ofierze i tym samym nie dopuszczenia do tzw. wtórnej wiktymizacji, zaproponowanym w projekcie jest wyeliminowanie konieczności kilkukrotnego składania zeznań. Projekt gwarantuje ofierze prawo odmowy zeznań. Wprowadzono jednak ramy czasowe, w obrębie których pokrzywdzony może podjąć decyzję, czy chce składać zeznania w postępowaniu karnym. Cezurę wyznacza moment zakończenia przesłuchania ofiary przez sąd w postępowaniu przygotowawczym. Zgodnie z projektowanym zmianami zawiadomienie o przestępstwie, jeżeli złoży je pokrzywdzony, będzie ograniczone do wskazania najważniejszych faktów i dowodów. Pokrzywdzony, co do zasady, powinien zostać przesłuchany tylko raz, w toku postępowania przygotowawczego, na posiedzeniu prowadzonym przez sąd. Przesłuchanie to będzie obligatoryjnie utrwalane za pomocą urządzenia rejestrującego obraz dźwięk.

3. Wyrok za znęcanie

Pytanie: Mój mąż otrzymał wyrok w zawieszeniu za znęcanie się nad rodziną przyznano mu kuratora. Pomimo skazania dalej nadużywa alkoholu robi awantury i bije mnie. Co mogę w tej sytuacji zrobić?

W opisywanej przez Panią sytuacji powinna Pani zawiadomić sąd i kuratora sądowego, o tym, że małżonek nie stosuje się do postanowień wyroku sądu, tzn. dalej nadużywa alkoholu, robi awantury i bije Panią. To będzie podstawą do odwieszenia mu wyroku i wykonania kary pozbawienia wolności. Zgodnie z treścią art. 75 § 1a Kodeksu karnego, sąd zarządza wykonanie kary jeżeli skazany za przestępstwo popełnione z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej wobec osoby najbliższej lub innej osoby małoletniej zamieszkujących wspólnie ze sprawcą w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, ponownie używając przemocy lub groźby bezprawnej wobec osoby najbliższej lub innej osoby małoletniej zamieszkujących wspólnie ze sprawcą.

Jeżeli Pani mąż dalej wszczyna awantury proszę w celach dowodowych wzywać policję i żądać sporządzenia notatki interwencyjnej. Proszę policji wskazać wyrok sądu karnego, aby policja miała świadomość, iż jest on sprawcą przemocy.

Proponuję też, aby wystąpiła Pani z pozwem o eksmisję małżonka z domu.

Zgodnie z art. 11a Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania.

4. Moja siostra jest ofiarą przemocy

Pytanie: Moja siostra jest ofiarą przemocy ze strony swego męża. Często chodzi pobita, ma depresję. Nie wiem jak mogę jej pomóc tym bardziej, że jest przez niego zastraszana i boi się o tym fakcie zawiadomić policję. Jakie działania mogę podjąć w jej imieniu?

Obawiam się, że bardzo trudno będzie pomóc Pani siostrze, jeśli ona samodzielnie nie podejmie działań zmierzających do ukarania męża za stosowanie przemocy psychicznej i fizycznej. Nie ma nic bardziej demoralizującego dla sprawcy przemocy, niż brak reakcji ze strony ofiary, jej najbliższych i właściwych służb.

Oto kilka podstawowych informacji, które powinna Pani przekazać swojej siostrze:

(1)       Znęcanie się nad członkiem rodziny jest przestępstwem z art. 207 Kodeksu karnego. To przestępstwo jest ściganie z urzędu, co oznacza, że policja i prokuratura ma obowiązek wszcząć postępowanie karne przeciwko sprawcy przemocy, jeśli ma informacje (nie ważne od kogo i jak uzyskaną) uzasadniającą podejrzenie, że w danej rodzinie dochodzi do znęcania się. Oznacza to także, że każdy z nas - w tym Pani - ma społeczny obowiązek informowania policji lub prokuratury o tym, iż ma podejrzenie, że w danej rodzinie dochodzi do takich sytuacji. Do wszczęcia postępowania karnego przeciwko sprawcy przemocy nie potrzeby jest żaden wniosek czy zgoda osoby doświadczającej przemocy.

(2)       Jeśli chciałaby Pani poinformować policję lub prokuraturę o tym, co dzieje się w domu siostry może Pani złożyć pisemne lub ustne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. W takim piśmie proszę krótko opisać, co Pani widziała i co Pani wiadomo jest o przemocy w tej rodzinie.

(3)       Proszę także przekonać siostrę, aby wzywała do policję ilekroć mąż zaczyna zachowywać się wobec niej agresywnie. Policjanci mają obowiązek przyjeżdżać na każde wezwanie! Jeśli policjanci odmawiają przyjazdu, a niestety często tak się zdarza – należy im przypomnieć o obowiązkach zawodowych i poinformować, że niedopełnianie przez nich obowiązków służbowych jest przestępstwem!

(4)       Proszę poinformować siostrę, że powinna żądać od policjantów, aby podczas każdej z interwencji w jej domu sporządzali specjalny protokół tzw. „Niebieską Kartę”. Zgodnie z art. 9d Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą odbywa się w oparciu o procedurę "Niebieskie Karty" i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie. Wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" następuje zaś przez wypełnienie formularza "Niebieska Karta" w przypadku powzięcia, w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych, podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny lub przez osobę będącą świadkiem przemocy w rodzinie. Zgodnie z § 10 Rozporządzenia Rady ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury "Niebieskie Karty" oraz wzorów formularzy "Niebieska Karta", wszystkie działania podejmowanie wobec rodziny dotkniętej przemocą są dokumentowane, a w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa dokumentacja ta przekazywana jest organom właściwym do prowadzenia postępowania przygotowawczego.

(5)       Pani siostra powinna także złożyć na policji lub prokuraturze wniosek o ściganie męża za stosowanie wobec niej gróźb bezprawnych. Grożenie pozbawieniem życia jest przestępstwem ściganym z art. 190 Kodeksu karnego.

(6)       Jeśli mąż swoim rażącym zachowaniem uniemożliwia Pani siostrze normalne mieszkanie, może ona wystąpić do sądu cywilnego z pozwem o eksmisję. Zgodnie z art. 11a ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania.

Należy pamiętać, że nie ma znaczenia do kogo należy lokal zajmowany przez sprawcę przemocy i jego ofiarę.

Niestety, od kilku lat nie ma w Polsce eksmisji na bruk, co istotnie utrudnia wykonywania takich orzeczeń.

Newsletter

Chcę otrzymywać wiadomości dotyczące aktywności w poszczególnych programach Centrum Praw Kobiet

Materiały promocyjne

Ministerstwo Sprawiedliwości
Miasto Stołeczne Warszawa
Fundacja Kronenberga
Kapitał Ludzki - Narodowa Strategia Spójności
Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności
Ambasada USA w Warszawie
Daphne Programme
Bank BPH
Miasto Żyrardów
Miasto Gdańsk
Miasto Wrocław
Miasto Świdnica
Urząd Miasta Łódź
Europejski Fundusz Spójności
Norway Grants
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej