Fundacja Centrum Praw Kobiet

Przejdź do strony głównej serwisu

Reklama

POMOC DLA KOBIET PODSTRONA

Gdzie szukać pomocy

22 621 35 37

TELEFON ZAUFANIA

600 070 717

TELEFON INTERWENCYJNY

 

Wybierz serwis

Wybierz serwis

Wyszukiwarka

Reklama

pomagam

Nasza biblioteka

  • Taniec wysokiego ryzyka
    Taniec wysokiego ryzyka
Jesteś tutaj:

Treść strony

1. Alimenty od byłego małżonka

Pytanie: Chcę wystąpić do sądu o alimenty od byłego małżonka. Nie dawno uzyskałam rozwód bez orzekania o winie czy mam szansę na otrzymanie od niego tych alimentów?

Trudno jest mi jednoznacznie ocenić, czy Sąd przychyli się do Pani roszczenia i czy zasądzi kwotę podaną w pozwie o alimenty. Zgodnie z art. 60 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Podstawą do ubiegania się przez Panią o to świadczenie jest udowodnienie iż na skutek rozwodu popadła Pani w niedostatek. Pojęcie niedostatku z art. 60 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oznacza tak brak jakichkolwiek środków utrzymania, jak i sytuację, kiedy uzyskane środki nie wystarczają na pełne zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb. Małżonek domagający się alimentów winien w pełni wykorzystać wszystkie możliwości w celu uzyskania dochodów niezbędnych do zaspokojenia usprawiedliwionych własnych potrzeb. Usprawiedliwione potrzeby to zaś takie, których zaspokojenie zapewni uprawnionemu normalne warunki bytowania, odpowiednie do jego stanu zdrowia i wieku. Zgodnie z brzmieniem art. 60 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, obowiązek alimentacyjny między rozwiedzionymi małżonkami wygasa w razie zawarcia przez uprawnionego do alimentów nowego małżeństwa oraz po upływie lat pięciu od orzeczenia rozwodu, jeżeli zobowiązanym jest małżonek, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia. Termin pięcioletni może jednak zostać przedłużony przez sąd ze względu na wyjątkowe okoliczności.

Sąd na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzi, czy owe alimenty są zasadne czy też nie. W związku z tym powinna Pani przedstawić jak najwięcej dowodów potwierdzających swoją trudną sytuację finansową. Jeśli aktualnie jest Pani osobą bezrobotną, to powinna Pani zarejestrować się w Urzędzie Pracy i dostarczyć do Sądu zaświadczenie o tym, że jest Pani zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Jeżeli jedynie na Pani spoczywa obowiązek pokrywania wszelkich kosztów utrzymania mieszkania, powinna Pani dostarczyć rachunki za czynsz i za wszelkie media (gaz, prąd, RTV, itd.). Jeżeli jest Pani chora i musi Pani regularnie konsultować się z lekarzem, to powinna Pani dostarczyć zaświadczenie od lekarza o stanie Pani zdrowia, skserować receptę i dołączyć rachunek za wykup lekarstw. Im więcej przedstawi Pani dowodów potwierdzających Pani trudną sytuację materialną, tym większe jest prawdopodobieństwo, że sąd przychyli się do Pani powództwa. Alimenty od dziadków.

2.Alimenty od dziadków

Pytanie: Ojciec dziecka ma zasądzone alimenty jednakże egzekucja ich okazała się bezskuteczna. Czy w tej sytuacji mogę wystąpić o alimenty od dziadków?

Rozumiem, że komornik już podejmował działania zmierzające do wyegzekwowania zasądzonych alimentów i okazały się one bezskuteczne. Zgodnie z art. 132 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli osoba, która jest zobowiązana do alimentacji w pierwszej kolejności, czyli w tym przypadku ojciec dziecka, nie wywiązuje się ze swojego obowiązku, istnieje możliwość wystąpienia o alimenty od dalszych krewnych. Ma więc Pani prawo wystąpić do sądu z pozwem o alimenty od rodziców męża. Jeżeli rodzice nie żyją, od rodzeństwa. Proszę także pamiętać, że jeżeli ktoś nie płaci alimentów mając taką możliwość to popełnia przestępstwo określone w art. 209 Kodeksu karnego. W tym celu może Pani zawiadomić policję o popełnieniu przestępstwa uporczywego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego.

3. Rozwód

Pytanie: Mój mąż dopuścił się zdrady małżeńskiej od tego momentu nie daje pieniędzy na utrzymanie domu. Często  podczas wszczynanych przez niego awantur podnosi na mnie rękę. Chcę zakończyć to małżeństwo. Co mam zrobić?

Rozumiem, że komornik już podejmował działania zmierzające do wyegzekwowania zasądzonych alimentów i okazały się one bezskuteczne. Zgodnie z art. 132 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli osoba, która jest zobowiązana do alimentacji w pierwszej kolejności, czyli w tym przypadku ojciec dziecka, nie wywiązuje się ze swojego obowiązku, istnieje możliwość wystąpienia o alimenty od dalszych krewnych. Ma więc Pani prawo wystąpić do sądu z pozwem o alimenty od rodziców męża. Jeżeli rodzice nie żyją, od rodzeństwa. Proszę także pamiętać, że jeżeli ktoś nie płaci alimentów mając taką możliwość to popełnia przestępstwo określone w art. 209 Kodeksu karnego. W tym celu może Pani zawiadomić policję o popełnieniu przestępstwa uporczywego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego.

 

4. Zmiana wysokości alimentów

Pytanie: Kilka lat temu miałam zasądzone alimenty na dziecko. Obecnie dziecko poszło do szkoły i alimenty, które dostaje nie wystarczają na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb. Co mam zrobić aby uzyskać wyższe alimenty?

Zgodnie z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie obowiązani są do zaspokajania potrzeb rodziny. Jeżeli jeden z małżonków nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, zgodnie z art. 28 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka. Powyższy nakaz zachowuje moc mimo ustania po jego wydaniu wspólnego pożycia małżonków. Jest to jeden ze sposobów umożliwiających dochodzenie na drodze sądowej realizacji obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny. Zaspokojenie należności następuje w szczególnym trybie, który umożliwia uniknięcie procesu oraz prowadzenia uciążliwego postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego.

Skutecznym  wyjściem z Pani sytuacji jest rozwód z orzeczeniem o winie małżonka. Jest to działanie o charakterze definitywnym. Proszę pamiętać, iż ustalenie winy wymaga przedstawienia dowodów. Dowodem w sprawie mogą być zeznania świadków, którzy np. widzieli małżonka z inną kobietą, lub byli świadkami złego traktowania Pani przez męża, jak również dokumenty np. obdukcja, listy, nagrania, maile, smsy, a więc wszystko to co może potwierdzić złe zachowanie małżonka. Dowody te należy dołączyć do pozwu rozwodowego jak również przedstawić w sądzie jeżeli otrzyma je Pani już po złożeniu pozwu. W pozwie o rozwód może Pani wnioskować o alimenty na siebie wskazując na problemy zdrowotne oraz na brak środków na bieżące wydatki w tym także na leki. Ponadto wskazać należy, iż małżonek nie przyczyniał się do zaspokojenia kosztów utrzymania rodziny i ciężar utrzymania gospodarstwa domowego spoczywał wyłącznie na Pani. Jest to naruszenie art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgodnie z którym „oboje małżonkowie obowiązani są każdy według swych sił oraz możliwości zarobkowych i majątkowych przyczyniać się do zaspokojenia potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli”.

Zgodnie z art. 445 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, w czasie trwania procesu o rozwód nie może być wszczęta odrębna sprawa o zaspokojenie potrzeb rodziny. W związku z tym musi Pani podjąć decyzję, czy walczy Pani o to by mąż partycypował w kosztach utrzymania rodziny, czy definitywnie chce Pani zakończyć małżeństwo.

W przypadku awantur i gróźb proszę wzywać policję żądać spisania protokołu, jeżeli małżonek Panią pobije należy przeprowadzić obdukcję, lub prosić lekarza pierwszego kontaktu o wystawienie zaświadczenia o obrażeniu ciała. Potem wraz z tymi dokumentami udać się na policję celem złożenia ustnego lub pisemnego zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa znęcania się z art. 207§1 Kodeksu karnego. Jeżeli ma Pani świadków proszę ich wskazać. Policja wezwie ich celem przesłuchania.

 

5.Pozew o alimenty

Pytanie: Staram się o alimenty, jak powinno wyglądać  pismo, które chciałabym złożyć do sądu?

Zgodnie z art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zgodnie z art. 138 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Podwyższenie alimentów będzie uzasadnione, gdy wzrosną potrzeby dziecka (np. dziecko zaczęło przewlekle chorować) oraz zwiększą się możliwości finansowe rodzica.  Podstawą powództwa z art. 138 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego może być tylko zmiana stosunków, która nastąpiła nie wcześniej niż po uprawomocnieniu się wyroku zasądzającego alimenty .

Jeśli potrzeby dziecka się zmieniły od czasu kiedy zostały zasądzone alimenty, należy wystąpić do sądu o zmianę wysokości świadczenia. Jeżeli alimenty zasądzone na ostatniej rozprawie przestały wystarczać Pani lub dziecku, ponieważ w znacznym stopniu zmieniły się warunki, wówczas ma Pani  prawo wnieść do sądu pozew o podwyższenie alimentów, który powinna Pani przekonująco uzasadnić, opisując co i jak wpłynęło znacząco na pogorszenie się sytuacji materialnej dziecka.

 

6. Alimenty w czasie trwania małżeństwa

Pytanie: Czy w trakcie trwania małżeństwa mogę uzyskać od męża alimenty?

Jeżeli decyduje się Pani na drogę sądową, pozew alimentacyjny należy  złożyć w sądzie rejonowym, odpowiednim ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego, albo w sądzie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej.

Jeśli więc np. dochodzi się alimentów w imieniu swoich nieletnich dzieci - pozew należy złożyć w sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania Pani dzieci. Jest to tzw. właściwość miejscowa przemienna - kodeks w pewnych wypadkach daje powodowi możliwość wyboru między sądem ogólnie właściwym dla pozwanego a sądem szczególnym dla pewnych kategorii spraw (w tym przypadku alimentacyjnych). Właściwość przemienna umożliwia powodowi (np. w tym przypadku Pani) wystąpienie z pozwem do sądu w danym wypadku dogodniejszego (np. z uwagi na bliskość sądu od Pani miejsca zamieszkania).

W pozwie powinna Pani podać, jakiej wysokości alimentów oczekuje i udowodnić, że są one niezbędne dla utrzymania i wychowania osoby, której się należą. Jeżeli więc osobą uprawnioną jest małoletnie dziecko, dołączyć do pozwu należy takie dokumenty jak:

  • skrócony odpis aktu urodzenia dziecka;
  • zaświadczenie ze szkoły lub przedszkola;
  • zaświadczenie o wysokości Pani zarobków;
  • wszystkie dokumenty świadczące o kosztach utrzymania dziecka: rachunki, zaświadczenia lekarskie, itp.

Pozew składa się biurze podawczym w sądzie (pozew sporządza się w 3 egzemplarzach - 2 pozostają w sądzie, a 1, poświadczony w biurze podawczym, zatrzymuje sobie powód) i czeka Pani na zawiadomienie o terminie pierwszej rozprawy. O wyznaczonym terminie zarówno Pani, jak i osoba pozwana, zostaniecie powiadomieni drogą pocztową.

Wzór pozwu o alimenty znajdzie Pani w zakładce pisma procesowe w sprawach rodzinnych.

 

7. Zaspokajanie potrzeb rodziny

Pytanie: Mój mąż od paru lat nie daje pieniędzy na utrzymanie gospodarstwa domowego pomimo jego wysokich zarobków. Jestem na rencie która nie starcza mi nawet na leki. Z powodu braku pieniędzy jesteśmy także zadłużeni za niepłacenie czynszu.

Zgodnie z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie obowiązani są do zaspokajania potrzeb rodziny. Jeżeli jeden z małżonków nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, zgodnie z art. 28 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka. Powyższy nakaz zachowuje moc mimo ustania po jego wydaniu wspólnego pożycia małżonków. Jest to jeden ze sposobów umożliwiających dochodzenie na drodze sądowej realizacji obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny. Zaspokojenie należności następuje w szczególnym trybie, który umożliwia uniknięcie procesu oraz prowadzenia uciążliwego postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego.

Zgodnie z art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonkowie są obowiązani do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli.

W myśl art. 130 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek alimentacyjny istnieje pomiędzy małżonkami - zarówno wtedy, gdy jesteście małżeństwem, jak i wówczas, gdy już nim nie jesteście. Małżonkowie zobowiązani są do wspólnego pożycia i wspierania się w trudnych chwilach. Dotyczy to także sfery finansowej. Niestety, zdarzają się sytuacje, gdy małżonkowie nie mieszkają razem, a warunki materialne każdego z nich różnią się diametralnie. W takim wypadku ten z małżonków, którego sytuacja jest gorsza, może zwrócić się do małżonka „bogatszego” o pomoc finansową w postaci alimentów (zwłaszcza wtedy, gdy z różnych przyczyn nie jest w stanie sam się utrzymać - np. ze względu na trwałe inwalidztwo). Jeżeli w takiej sytuacji małżonek nie będzie poczuwać się do obowiązku wspierania Pani finansowo, może Pani zwrócić się do sądu z pozwem o alimenty.

 

8. Przywrócenie władzy rodzicielskiej

Pytanie: Odebrano mi władzę rodzicielską ze względu na chorobę alkoholową. Pragnę odzyskać dziecko czy sąd może mi przywrócić władzę rodzicielską, co muszę zrobić?

Przywrócenie władzy rodzicielskiej jest możliwe. Zgodnie z art. 111 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia władzy rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić.

Sąd opiekuńczy musi ustalić, czy przywrócenie władzy rodzicielskiej jest celowe, czy ustanie wspomnianej przyczyny ma charakter trwały. Jeżeli bowiem zachodzą uzasadnione obawy, że ustanie danej przyczyny nie ma trwałego charakteru, że może ona zaistnieć ponownie np. wskutek przywrócenia kontaktów z dzieckiem wówczas sąd opiekuńczy nie powinien władzy rodzicielskiej przywracać. Władza rodzicielska nie powinna także zostać przywrócona w sytuacji, w której co prawda ustała przyczyna będąca podstawą pozbawienia władzy rodzicielskiej, lecz istnieje inna.

Zatem musi Pani zaświadczyć swoim zachowaniem, że jako matka będzie Pani prawidłowo wypełniać obowiązki rodzicielskie. Tak więc przestrzegać należy zasad związanych z terapią, stronić od niewłaściwego towarzystwa, podjąć pracę, stworzyć dla dziecka odpowiednie warunki i przekonać sąd, że nie powróci Pani do dawnego stylu życia. Dopiero wtedy może Pani złożyć do sądu wniosek o przywrócenie władzy rodzicielskiej. Jest to jedyna szansa na odzyskanie dziecka.

 

9. Alimenty na współmałżonka

Pytanie: Jesteśmy w trakcie rozwodu.  Czy mogę od męża uzyskać alimenty na siebie?

Zgodnie z art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonkowie są obowiązani do wzajemnej pomocy . W myśl art. 130 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek alimentacyjny istnieje pomiędzy małżonkami - zarówno wtedy, gdy jesteście małżeństwem, jak i wówczas, gdy już nim nie jesteście. Zgodnie z art. 444 Kodeksu postępowania cywilnego, małżonek może dochodzić roszczeń alimentacyjnych od drugiego małżonka na wypadek orzeczenia rozwodu. Dochodzenie roszczeń alimentacyjnych następuje przez zgłoszenie wniosku na rozprawie w obecności drugiego małżonka albo w piśmie, które należy doręczyć drugiemu małżonkowi.

Zakres obowiązku alimentacyjnego uzależniony jest nie tylko od możliwości finansowych małżonka uprawnionego i zobowiązanego, ale również od tego, która strona ponosi winę za rozkład pożycia małżeńskiego.

Jeżeli więc: oboje Państwo zostaliście uznani winnymi rozkładu pożycia lub wyrok rozwodowy został wydany bez orzekania o winie, obowiązek alimentacyjny jest identyczny w stosunku do każdego. Zgodnie z art. 60 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Podstawą do ubiegania się przez Panią o to świadczenie jest udowodnienie iż na skutek rozwodu popadła Pani w niedostatek. Pojęcie niedostatku z art. 60 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oznacza tak brak jakichkolwiek środków utrzymania, jak i sytuację, kiedy uzyskane środki nie wystarczają na pełne zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb. Małżonek domagający się alimentów winien w pełni wykorzystać wszystkie możliwości w celu uzyskania dochodów niezbędnych do zaspokojenia usprawiedliwionych własnych potrzeb. Usprawiedliwione potrzeby to zaś takie, których zaspokojenie zapewni uprawnionemu normalne warunki bytowania, odpowiednie do jego stanu zdrowia i wieku. Zgodnie z brzmieniem art. 60 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, obowiązek alimentacyjny między rozwiedzionymi małżonkami wygasa w razie zawarcia przez uprawnionego do alimentów nowego małżeństwa oraz po upływie lat pięciu od orzeczenia rozwodu, jeżeli zobowiązanym jest małżonek, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia. Termin pięcioletni może jednak zostać przedłużony przez sąd ze względu na wyjątkowe okoliczności.

Zakres obowiązku alimentacyjnego jest inny w sytuacji, gdy sąd orzekł o winie tylko jednego z małżonków. Wówczas małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia nie może żądać alimentów od małżonka niewinnego, nawet gdyby popadł w skrajny niedostatek i nie mógł się sam utrzymać.

 

10. Majątek wspólny czy odrębny?

Pytanie: Kupiłam przed ślubem mieszkanie. Zaciągnęłam na ten cel kredyt hipoteczny, który spłacałam również po ślubie. Czy po rozwodzie mój mąż będzie miał prawo do połowy mieszkania, czy stanowić ono będzie mój majątek odrębny?

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) powstaje między małżonkami z mocy ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa. Natomiast zgodnie z art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej. Oznacza to, że wszystko to, co małżonkowie nabyli przed powstaniem wspólności majątkowej, stanowi ich majątek odrębny.

Przy nabywaniu odpłatnym rzeczy nie ma znaczenia fakt, że ewentualna zapłata czy inne świadczenia wzajemne pokryte zostały już w okresie trwania wspólności ustawowej z funduszy wspólnych. Taka sytuacja uzasadniałaby jedynie, po ustaniu wspólności majątkowej, konieczność rozliczenia się z poniesionych nakładów.

Tak więc mieszkanie nabyte przed zawarciem związku małżeńskiego stanowi majątek odrębny współmałżonka i nie będzie przedmiotem działu majątku między małżonkami.

 

11. Moja siostra jest ofiarą przemocy

Pytanie: Moja siostra jest ofiarą przemocy ze strony swego męża. Często chodzi pobita, ma depresję. Nie wiem jak mogę jej pomóc tym bardziej, że jest przez niego zastraszana i boi się o tym fakcie zawiadomić policję. Jakie działania mogę podjąć w jej imieniu?

Obawiam się, że bardzo trudno będzie pomóc Pani siostrze, jeśli ona samodzielnie nie podejmie działań zmierzających do ukarania męża za stosowanie przemocy psychicznej i fizycznej. Nie ma nic bardziej demoralizującego dla sprawcy przemocy, niż brak reakcji ze strony ofiary, jej najbliższych i właściwych służb.

Oto kilka podstawowych informacji, które powinna Pani przekazać swojej siostrze:

(1)       Znęcanie się nad członkiem rodziny jest przestępstwem z art. 207 Kodeksu karnego. To przestępstwo jest ściganie z urzędu, co oznacza, że policja i prokuratura ma obowiązek wszcząć postępowanie karne przeciwko sprawcy przemocy, jeśli ma informacje (nie ważne od kogo i jak uzyskaną) uzasadniającą podejrzenie, że w danej rodzinie dochodzi do znęcania się. Oznacza to także, że każdy z nas - w tym Pani - ma społeczny obowiązek informowania policji lub prokuratury o tym, iż ma podejrzenie, że w danej rodzinie dochodzi do takich sytuacji. Do wszczęcia postępowania karnego przeciwko sprawcy przemocy nie potrzeby jest żaden wniosek czy zgoda osoby doświadczającej przemocy.

(2)       Jeśli chciałaby Pani poinformować policję lub prokuraturę o tym, co dzieje się w domu siostry może Pani złożyć pisemne lub ustne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. W takim piśmie proszę krótko opisać, co Pani widziała i co Pani wiadomo jest o przemocy w tej rodzinie.

(3)       Proszę także przekonać siostrę, aby wzywała do policję ilekroć mąż zaczyna zachowywać się wobec niej agresywnie. Policjanci mają obowiązek przyjeżdżać na każde wezwanie! Jeśli policjanci odmawiają przyjazdu, a niestety często tak się zdarza – należy im przypomnieć o obowiązkach zawodowych i poinformować, że niedopełnianie przez nich obowiązków służbowych jest przestępstwem!

(4)       Proszę poinformować siostrę, że powinna żądać od policjantów, aby podczas każdej z interwencji w jej domu sporządzali specjalny protokół tzw. „Niebieską Kartę”. Zgodnie z art. 9d Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą odbywa się w oparciu o procedurę "Niebieskie Karty" i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie. Wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" następuje zaś przez wypełnienie formularza "Niebieska Karta" w przypadku powzięcia, w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych, podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny lub przez osobę będącą świadkiem przemocy w rodzinie. Zgodnie z § 10 Rozporządzenia Rady ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury "Niebieskie Karty" oraz wzorów formularzy "Niebieska Karta", wszystkie działania podejmowanie wobec rodziny dotkniętej przemocą są dokumentowane, a w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa dokumentacja ta przekazywana jest organom właściwym do prowadzenia postępowania przygotowawczego.

(5)       Pani siostra powinna także złożyć na policji lub prokuraturze wniosek o ściganie męża za stosowanie wobec niej gróźb bezprawnych. Grożenie pozbawieniem życia jest przestępstwem ściganym z art. 190 Kodeksu karnego.

(6)       Jeśli mąż swoim rażącym zachowaniem uniemożliwia Pani siostrze normalne mieszkanie, może ona wystąpić do sądu cywilnego z pozwem o eksmisję. Zgodnie z art. 11a ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania.

Należy pamiętać, że nie ma znaczenia do kogo należy lokal zajmowany przez sprawcę przemocy i jego ofiarę.

Niestety, od kilku lat nie ma w Polsce eksmisji na bruk, co istotnie utrudnia wykonywania takich wyroków.

Newsletter

Chcę otrzymywać wiadomości dotyczące aktywności w poszczególnych programach Centrum Praw Kobiet

Materiały promocyjne

Ministerstwo Sprawiedliwości
Miasto Stołeczne Warszawa
Fundacja Kronenberga
Kapitał Ludzki - Narodowa Strategia Spójności
Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności
Ambasada USA w Warszawie
Daphne Programme
Bank BPH
Miasto Żyrardów
Miasto Gdańsk
Miasto Wrocław
Miasto Świdnica
Urząd Miasta Łódź
Europejski Fundusz Spójności
Norway Grants
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej